Category

Κείμενα

Κείμενα

Να’ μαι πάλι

Να’ μαι πάλι ορθωμένος στο τίποτα μπροστά με τις στάχτες να φλογίζουν και τα χέρια ανοιχτά Του φοίνικα μορφή μου να την νιώθω αγκαλιά και απ΄τα μάτια μου να τρέχουν υγρά ιδανικά Να’ μαι πάλι γυμνωμένος στης αλήθειας διδαχή με…

Κείμενα

Το σπίτι δίπλα στην θάλασσα

Το σπίτι έστεκε μόνο του δίπλα στην θάλασσα. Λίγα μέτρα αμμουδιάς το χώριζαν με το κύμα. Η μπογιά στους τοίχους του έμοιαζε να θέλει να τους αποχωριστεί. Ο ξύλινος φράχτης του, βαμμένος στο μπλε της θάλασσας που τρικυμιεί.

Κείμενα

Ιερόν Ιδεατό

Σκαρφαλώνεις μέσα μου σαν δάκρυ που μπέρδεψε την βαρύτητα Σε ποιόν ουρανό μου να στάξεις απόψε; Σου πήρανε το πρόσωπο οι καιροί Τις λέξεις οι ανάγκες Ξέχασα το όνομα σου σε κάποια μακρινή απόρριψη Ποια είσαι και ποια θα γίνεις;…

Κείμενα

Ο γέρος

Δύο ρυτιδιασμένες φωλιές να κοιμίζουν το έρεβος. Αυτή είναι η ματιά του. Ο γέρος τώρα τελευταία δεν ερχόταν να με δει. Προτιμούσε να μένει εκεί που τον βόλευε. Μαζί με τα τριξίματα στις ψυχές των άλλων. Στα παράλια των φονευμένων…

Κείμενα

Το χώμα και η πνοή

Εκείνος που πέφτει στα γόνατα του δεν ξεχνά να περπατά. Είτε ο πόνος, είτε ο φόβος τον έριξε. Μην τρέχετε να τον σηκώσετε. Μην του αρπάξετε τα χέρια από αγωνία να μην παραιτηθεί. Πείτε του τους λόγους που όλοι αξίζουμε…

Κείμενα

Το σπήλαιο

Η πρωινή πάχνη μαζευόταν στις καμπύλες της πέτρας με ευλάβεια. Ολοκλήρωνε μία σταγόνα και μετά την άφηνε να ποτίσει το χώμα από κάτω της. Και εκείνο, διψασμένο, νοτισμένο και ταπεινό λάμβανε την ουσία της με ελπίδα ανθοφορίας.

Κείμενα

Ο Παρατηρητής

Ήμουν εκεί Στην πισίνα με τα άστρα που σε βάπτισε ο κόσμος Στο κάθε φωτεινό μόριο ζωής που σε δόμησε Ήμουν εκεί Όταν πρωτοέβαλες σε τροχιά τα όνειρα σου και ανατίναξε τις σκέψεις η καρδιά σου Ήμουν στα θραύσματα που…

Κείμενα

Το βιβλίο

Η σκόνη απλωνόταν κατά μήκος της πεδιάδας. Ένα σύννεφο από σωματίδια που χόρευαν άστατα και λαμπιριζαν κάθε που ο ήλιος τα έλουζε με το αδιάκριτο φως του. Ο πύργος, το αιώνιο σύμβολο της φυλακής σου, ήταν πλέον ενα συνοθυλευμα απο…

Κλείσιμο