Category

Κείμενα

Κείμενα

Τα άνθη του γκρεμού

Αιωρούνται σαν να τα έβαλε η ζωή να στηθούν στη πτώση. Κρέμονται στις άκρες του βράχου και όμως είναι τόσο σταθερά, τόσο δυνατά, τόσο αρχοντικά, τα άνθη που φυτρώνουν στους γκρεμούς.

Κείμενα

Αθώρα

“Τρύγησε και γύρισε και ψάξε να κρυφτείς
γιατί δεν πονηρεύτηκες και πια δεν θα σωθείς.
Στη τρύπα την αχώνευτη, στο σπήλαιο το απόρθητο
τρέφεται με σάρκες κτήνος ισκιοφόρετο.”

Κείμενα

Είσαι γιορτή

Ανθοφέρουσα και μούσα μου κρυμμένη
Λιγοπνοώ σαν μου νυχτώνεις αφημένη
στου κόσμου ξένες στέγες μακρινές
να νοσταλγείς χιλιοπαιγμένες ενοχές
Το βλέμμα σου το φωταυγές σηκώνεις

Κείμενα

Το εμφανές

Η ψυχή ηρεμεί εκεί που νιώθει πως είναι το σπίτι της. Το κορμί ζητάει εκεί που νιώθει ότι θα το φροντίσουν. Η μνήμη ταξιδεύει εκεί που θέλει να συνεχίσει. Το πνεύμα εμπνέεται εκεί που βρίσκει φως. Ο λόγος αλλάζει εκεί…

Κείμενα

Να’ μαι πάλι

Να’ μαι πάλι ορθωμένος στο τίποτα μπροστά με τις στάχτες να φλογίζουν και τα χέρια ανοιχτά Του φοίνικα μορφή μου να την νιώθω αγκαλιά και απ΄τα μάτια μου να τρέχουν υγρά ιδανικά Να’ μαι πάλι γυμνωμένος στης αλήθειας διδαχή με…

Κείμενα

Το σπίτι δίπλα στην θάλασσα

Το σπίτι έστεκε μόνο του δίπλα στην θάλασσα. Λίγα μέτρα αμμουδιάς το χώριζαν με το κύμα. Η μπογιά στους τοίχους του έμοιαζε να θέλει να τους αποχωριστεί. Ο ξύλινος φράχτης του, βαμμένος στο μπλε της θάλασσας που τρικυμιεί.

Κείμενα

Ιερόν Ιδεατό

Σκαρφαλώνεις μέσα μου σαν δάκρυ που μπέρδεψε την βαρύτητα Σε ποιόν ουρανό μου να στάξεις απόψε; Σου πήρανε το πρόσωπο οι καιροί Τις λέξεις οι ανάγκες Ξέχασα το όνομα σου σε κάποια μακρινή απόρριψη Ποια είσαι και ποια θα γίνεις;…

Κλείσιμο